Filmski skener

“Corpus Christi” i “Amicus” – novi filmovi Ričarda Kelija

Novi film reditelja kultnog “Doni Darka”, jedno je od ostvarenja na koje ćemo sigurno morati da obratimo pažnju sledeće 2013. a njegov izlazak predstavljaće posebnu radost za sve fanove koji na Kelijev novi rad čekaju već pune tri godine. Podsetimo, nakon uspeha svog legendarnog prvenca, sada već daleke 2001.  Keli je doživeo strahovit pad sa filmom „Southland tales“(2006), disutopijskom pričom o Americi na rubu socijalnog i ekološkog kolapsa, nakon nuklearnog napada u bliskoj budućnosti; a potom je sve one koji su to smatrali samo kratkotrajnim posrtanjem, iznova razočarao sa sf trilerom “The Box” (2009). Usledile su godine ćutnje i kreativne apstinencije, tokom kojih su ljubitelji mladog sineaste strepeli hoće li se njihov heroj ikada vratiti, ili će potonuti u talogu velike industrije kao „one hit wonder“, odnosno večiti “dečko koji obećava.”

Naredne godine, ova iščekivanja moguće je, dobijaju svoj epilog, verovatno u jednom, a možda čak i u dva filma.

O prvom od ovih projekata čulo se još početkom 2011. Podaci koji su se do sada na internetu mogli pronaći o filmu „Corpus Christi“ bejahu oskudni, ali uglavnom jednoglasni: biće to mračna drama sa elementima trilera, u kojoj će naracija biti „konvencionalnija“ u odnosu na logičke paradokse koji su krasili prva tri Kelijeva rada. Iako je scenario ponovo, nalik filmu “Southland tales”, predviđao blisku budućnost (2014) kao vreme radnje, kraći sinopsis dostupan na filmskim sajtovima nije nagoveštavao njemu toliko drage sf motive: dakle bez tangentnih univerzuma, postapokaliptičnih društava i vanzemaljaca što stavljaju ljudsku rasu na specifične testove moralnosti. Ovoga puta, radilo se o emotivno i psihički nestabilnom veteranu iračkog rata, čoveku po imenu „Paciencia De La Rosa”, koji ulazi u opasno prijateljstvo sa lokalnim tajkunom i vlasnikom lanca restorana u južnom Teksasu . Korpus Kristi, gradić iz naslova, kao i Ostin, lokacije su na kojima je film ovog leta trebalo da počne sa snimanjem, a Robert Rodrigez i Eli Rot potpisani su kao producenti. Još u martu 2012. glavna uloga poverena je Edgaru Ramirezu, široj publici poznatom po ulozi Aresa, grčkog boga rata u blokbasteru “Gnev titana”, koji se naročito proslavio tumačenjem čuvenog teroriste Karlosa Šakala u mini tv seriji ”Karlos”. Zanimljivo je napomenuti kako ovo nije prvi put da Ramirez oživljava neke od Kelijevih likova –  još 2006. u  filmu “Domino”, akcionom hitu pokojnog Tonija Skota, po njegovom scenariju, igrao je nasuprot Miki Rurka i Kire Najtli, te je vrlo moguće da je Keli u njemu video dovoljno energičnog nosioca, sposobnog da intenzitetom ponovi (ili nadmaši) čak i čuvenu izvedbu Džejka Gilenhala.

Međutim, pre nešto više od nedelju dana, usledila je prilično neprijatna vest – naime saznalo se da je usled problema u produkciji došlo do zastoja i da je projekat iz faze pred-produkcije vraćen u fazu razvoja, te da njegova sudbina do daljnjeg ostaje neizvesna.  Praktično, to ne znači da bi trebalo da očajavamo, niti da je “Corpus Christi” mrtav, ali pitanje je kada će se ponovo pokrenuti iz “kome” i koliko dugo ćemo na njegovo vaskrsnuće morati da čekamo. Istovremeno, dobijena je i delimična uteha, jer se u okviru iste vesti takođe saznalo da autor Doni Darka ipak neće gubiti vreme, već će u međuvremenu raditi na drugom projektu –  filmu “Amicus” sa Nikolasom Kejdžom u glavnoj ulozi.

Logično, odmah se vredi zapitati:  koliko to utešno uopšte može zvučati jer, bez obzira na Kelijevu reputaciju nezavisnog i pomalo uvrnutog autora, samo Kejdžovo prisustvo, u spoju sa žanrom sudske drame, pa još prema istinitom događaju (kako je naglašeno u ovoj vesti), kao da jedino može rezultovati još jednim mejnstrim filmićem sa oskarovskim pretenzijama o trijumfu američke pravne države  nad univerzalnom i opšteprisutnom nepravdom.  Takva postavka stvari  teško da Keliju (kao ranije  Hercogu, Linču ili braći Koen)omogućava igranje na kartu Kejdžove evidentne ludosti, već će ovaj, nažalost, po ko zna koji put pokušati da se opravda kao oskarovski laureat, nekom “ozbiljnom” dramskom izvedbom.

Sa druge strane, ”Amicus”, upravo zbog svoje baziranosti na istinitom događaju, za razliku od još uvek misterioznog “Corpus Christi”, nudi daleko više pojedinosti o svom budućem scenariju… dovoljno, da budemo makar malčice zaintrigirani .

Kelijeva i Kejdžova kolaboracija (ukoliko sve bude išlo po planu), govoriće o jednom od neobičnijih slučajeva u istoriji američkog pravosuđa. Kejdž će glumiti advokata po imenu Rodni Smola, specijalizovanog za slučajeve koji se tiču Prvog Amandmana, angažovanog u formi “Prijatelja suda” (Amicus curiae) u slučaju tužbe protiv izdavačke kuće “Paladin press”,  koja je  bila samo epizoda u skoro dve decenije dugom procesu. Pozadina ove priče vraća nas u 1993. kada je muzički producent Lorens Horn, ogrezao u dugovima, angažovao plaćenog ubicu da likvidira njegovu ženu, mentalno zaostalog sina i medicinsku sestru, u njihovom domu u Silver lejku u državi Merilend. Hornov cilj bio je da nasledi sinovljevih 1.7 miliona dolara, dobijenih kao nadoknadu od bolnice, nakon sudske tužbe za nemar.  Za izvršenje ovog gnusnog zločina, Džejms Peri, unajmljeni ubica, koristio je pomoć knjige “Plaćeni Ubica-tehnički priručnik za nezavisne najamnike (Hit Man: A Technical Manual for Independent Contractors)” koja je sadržala detaljne opise ubilačkih metoda, kao i niz korisnih saveta svima koji su želeli da se bave ubijanjem za novac. Peri je nakon ubistava uhapšen i osuđen na smrt, dok je njegov poslodavac Horn završio na doživotnoj robiji. Međutim, porodice žrtava nisu se zadovoljile samo sa time, već su odlučile da tuže i kuću “Paladin press” zbog izdavanja knjige koja je kao ciljnu grupu čitalaca imala profesionalne ubice, odnosno potencijalne zločince, i koja je otvoreno podsticala i propagirala bavljenje ovakvom vrstom posla. Po njihovom nazoru, to ih je činilo delimično  odgovornim za ovu tragediju . Rodni Smola, isprva je odbio da zastupa oštećene, ali je, posle čitanja knjige, odlučio da istupi protiv sopstvenih uverenja o slobodi govora, i na sudu, kao “amicus curiae”, govori protiv “Paladin Press-a”.

Sudski filmovi,drame ili trileri, mada mnogima neminovno evociraju misli o dosadi, ne moraju po difoltu biti loša stvar (sa Kejdžom ili bez njega), naročito, ako se bave provokativnim temama, kao što su moralna ambivalentnost likova ili nesavršenost i licemerje američkog pravnog sistema. I, mada je iskreno teško očekivati da će “Amicus” dosegnuti nivo koji imaju “12 gnevnih ljudi”, ili recimo sjajni Fridkinov “Rampage”, on može biti sasvim solidan Kelijev izlet u mejnstrim i pravo zagrevanje, pre nego se ponovo uhvati u koštac sa, nadajmo se, samo na kratko uspavanim “Corpus Christi”. Želja za ponovnim oživljavanjem “Corpusa” postaje još veća, ukoliko u obzir uzmemo i izjavu samog Roberta Rodrigeza, čija je producentska kuća “Quick draw productions” stvorena baš u cilju podrške “drugačijem” načinu razmišljanja u kinematografiji, a koji je, nakon čitanja ovog materijala, rekao da se radi o Kelijevom remek-delu u nastanku, i da je jedina pravda da to bude indi film, sa apsolutnom kontrolom autora…

Naposletku, sve što ostaje je da se nadamo i držimo palčeve za veliki povratak čoveka u kome su na početku milenijuma entuzijasti videli naslednika Dejvida Linča. “Corpus Christi” dvosmislenošću svog naslova, kao i imena svog glavnog junaka, nagoveštava ozbiljne teme, i po svemu sudeći Kelijevu hrabrost da baci sve karte na sto i odigra na sve ili ništa, otkrivajući napokon da li će postati jedan od najvećih autora novijeg doba, (time napokon opravdavajući kredit dobijen svojim famoznim debijem), ili još jedan neshvaćeni genije , koji svoje ime može upisati ispod one čuvene izjave Orsona Velsa „I started at the top and have been working may way down ever since “. Nadamo se onom prvom.

 Autor: Andrija Maslać